lunes, 8 de febrero de 2010

temps...



Recordeu la peli de Peter Pan, on la Julia Roberts fa de Campanilla?, recordeu una escena on el Peter Pan ha de recordar com ho feia per volar? que li diuen que crei, que tingui un pensament feliç, una idea que l'ompli de felicitat i l'hi permeti alliberar la ment?, us heu parat a pensar quin seria el vostre pensament feliç, però un pensament referent únicament a vosaltres, on no hi hagi ningu més ni res més que vosaltres, desgraciadament m'ha costat trobar aquesta imatge, he hagut de recular molt, i un cop vist tot el que hi ha entre aquesta imatge i ara, només queda demanar-se que he estat fent, perque m'ha servit, i només em queda consolar-me en que potser adonant-me'n aprenc el que no vull fer i deixo de "perdre" el temps, tot i que "nunca el tiempo es perdido" ni tot és tant dolent, però si el temps no s'ha perdut, jo si m'havia perdut en el temps.

jueves, 4 de febrero de 2010

revuelto de ideas blandas...

Uf... creando momentos por necesidad... podré cogerlo, cogerme, agarrarme a él? aquí y ahora, ya está hecho, no sé si funcionará, aquí y ahora, aquí y ahora, aquí y ahora...tiempo...momento como pretexto, excusa para dejar qué? que pase el tiempo?? falta papel o agilidad en las manos para escribir un reflujo de neurona...revuelto de ideas blandas, vomito de materia gris... cuantos grandes logros a base de pequeños momentos creados como pretexto para que pase el tiempo, justo un instante, el segundo necesario para aclarar la mente de este reflujo de ideas blandas, inconexas i dirigir un vómito consistente hacia una idea preconcevida para partir de ese instante? aquí y ahora...